GÖRÜŞLERİMİZİ BEĞENMEK, NEFİSLERİMİZİ PUTLAŞTIRMAKTIR

GÖRÜŞLERİMİZİ BEĞENMEK, NEFİSLERİMİZİ PUTLAŞTIRMAKTIR
Gerçek mü’min, hayata Kur’ân ve Nebevî sünnet penceresinden bakabilen, hayatını Allah’ın ve Peygamberi Hz. Muhammed’in emirleri ve yasakları çerçevesinde programlayabilen insandır.

Allah’ın ve Peygamberi Hz. Muhammed’in emredici ve yasaklayıcı yasalarının açıklık getirmediği hususlar ve alanlarda ise mü’minlerin ana görevi, çevresiyle kültürel yardımlaşma içine girerek çok yönlü istişarelerde bulunmaktır.

Yardımlaşma ve onun özgün bir türü olan istişare (yani diğer insanlardan bilgi ve görüş alma) kutsal bir görevdir. Çünkü Kur’ân, aziz Peygamberimizin şahsında istişareyi emir buyurmakta ve istişareyi İslâm toplum fertlerinin ortak özelliği olarak tanıtmaktadır. Aziz Peygamberimizin bereketli hayatı ve öğütleri de istişarenin yapılması ve sürdürülmesi gerekliliğini örneklendirmektedir.

Farklı bilgi ve tecrübe birikimli mü’minleri Cuma ve Bayram namazları yanı sıra beş vakit cemaat namazlarıyla da birleştiren Yüce Dinimiz, böylece istişareyi ihtiyaç duyulacak her zaman ve mekânda ve her düzeyde yapılabilir şekilde kolaylaştırmaktadır.

Dinimiz ayrıca kendilerinden yararlanılmak istenen kişilerin bilgi ve tecrübe birikimlerini aktarmaktan kaçınmalarının ateş azabına düşüreceğini ihtar etmekte ve doğrudan görüş beyan etmeyi gerektiren (Emri bil-ma’ruf) görevini yüklemekle, istişare düsturuna işlerlik kazandırmaktadır.

Görüşlerimizi Oluşturmada Görevlerimiz

Yaptığımız açıklamaları görevler şeklinde şöylece ifadelendirebiliriz;

a- Çevremizdeki inançlı, bilgili ve tecrübeli insanların görüşlerine başvurmak,

b- Başvuruda bulunulan insanların görüşlerini özgürce açıklamalarına zemin hazırlamak,

c- Doğrudan veya istenilmesi halinde tevazu ve medeni cesaret içinde görüşlerimizi açıklamak.

Bütün bu açıklananlar, kültürel düzeyleri ne olursa olsun, tüm mü’minlerin görevleridir. Böyle iken (yalnızca kendi görüşümüzü beğenmek ve yüceltmek) gibi toplum sağlığını da tehdit edebilen bir maraza yakalandığımız cümlemizin malumudur.

Babalar, kocalar, amirler, komutanlar, başkanlar, öğretmenler ve işverenler olarak hep biz biliriz, istişareye gerek duymayız, görüş açıklanmasına da sıcak bakmaz, çoğu zaman olumsuz tepkiler veririz.

Çocuklarımız, eşlerimiz, analarımız, alt rütbeliler-erler, üyeler, doktora da yapsa öğrenciler, işçiler bilmezler. Yaygın mantığımız budur, biz düşünebilir, biz biliriz. Kurtarıcılar da hep bizleriz. Peki bize vahiy mi geliyor?

Vahiy İnen Peygamberimiz İstişare Ediyordu

Kendisine vahiy gelen Hz. Peygamber bu mantıkla hareket etmiyor, ilâhî bilgilerin açıklık getirmediği tüm konularda istişare ediyordu. Onu çok yakından izleyen sahabi Hz. Ebû Hüreyre “Hz. Peygamberden daha çok istişare eden hiç bir kimse görmedim.” diyor.

Peygamberimiz istişare etmekle yetinmiyor, vahyin belirlemediği konularda doğru olduğuna inanılan bilgi ve tecrübelerin aktarılmasının gereğini bildiriyordu.

Aldıkları bu terbiye sebebiyledir ki, sahabiler, kafa ve gönül yatıramadıkları konularda saygılı fakat özgürce bir atılım sergiliyorlardı. Onlar, “Ya Resulallah! Bu uygulamanız, şu emirleriniz, Rabbinizden aldığınız vahye mi dayanıyor?” şeklinde sorular yöneltiyorlar, vahye dayalı olmadıklarını öğrendikleri Peygamberi tercihler karşısında, bildikleri doğruları dile getiriyorlardı.

Peygamberimiz, verdiği terbiyenin sonuçları karşısında onur duyuyor, bu yolda teşviklerini artırıyordu. Yönümüzü aydınlatmak için bazı misaller verelim:

Sahâbîler Özgürce Görüş Bildiriyorlardı

Bedir harbi öncesinde Hz. Peygamberin sahabilerini konumlandırma şeklini stratejik bulmayan Habbab B. Munzir, bu şeklin gelen vahiy sonucu yapılmış bir tercih olup olmadığını sormuş, aldığı cevap üzerine de kendince doğru bulduğu yerleştirme şeklini özgürce sunmuştu. Görüşü Hz. Peygamber tarafından kabul olunarak uygulanmıştı.

Hendek harbinde aleyhe gelişen muhasaranın doğurduğu çözülüşü gören Hz. Peygamber, Medine’nin zirai ürünlerinin üçte birini vermeyi teklif ederek, Gatafan kabilesini saf dışı bırakmak, böylece müttefik düşman güçlerini parçalamak istemişti. Bu düşüncesini Medine’nin iki büyüğü olan Sa’d b. Muaz ve Sa’d b. Ubade’ye açıp, görüş istediğinde onlar şöyle dediler:

“Ya Resulallah! Bu düşünceniz Rabbimizden gelen bir vahiy ürünü ise dilediğinizi yapın, bizler emrinizdeyiz. Yok eğer daha elim sonuçlardan korunmak için oluşmuş kişisel bir tercihiniz ise, söyleyeceğimiz şudur: Biz böylesine haraçları, hiç mi hiç vermedik. Şimdi İslâm’la kavuştuğumuz yücelik içinde aşarken, asla böyle bir zilleti kabul etmeyiz.”

Niçin Biz Biliriz Mantığıyla Hareket Ediyoruz?

Yukarıda sunulan iki tarihi mevsuk örnekten açıkça anlaşılacağı üzere, Peygamberimiz, toplumu ilgilendiren bütün işlerde istişare ediyordu. Daha da önemlisi, aldıkları terbiye gereği sahabilerde doğrudan veya istendiğinde görüşlerini rahatlıkla açıklayabiliyorlardı.

Kurân çizgisinde ve Hz. Peygamberin izinde yaşaması gereken bizler, neden başımıza buyruk oluyor, hep biz biliriz mantığıyla hareket ediyoruz. Açıklanan görüşlere yapılan çağrılara kulak vermiyor, sürekli onaylanmamızı bekleyerek de nefislerimizi putlaştırıyoruz.

* * *

Hangi düzeyde olurlarsa olsunlar, inançlı, bilgili ve tecrübeli insanlarla istişare edemeyen fertler, ihtiyaç duyulabilecek bilgileri ve çok yönlü düşünceleri toplayıp geliştirecek bilgi-düşünce kurumlarını oluşturamayan ve aydınlarını olsun özgürce konuşturamayan toplumlar, hatalardan korunamazlar. Yeryüzü nimetlerinden daha çok yararlanacak şekilde gelişemezler.

İstişaresiz mü’minler, olumsuz dünyevi sonuçlar yanı sıra, azaplar doğurabilecek âhiret sorumluluğundan da korunamazlar. Çünkü istişareyi yalnızca terk bile, Allah’a ve Peygamberine isyandır. Hutbemizi bir âyetle bitiriyorum.

Nisa Sûresi, âyet 115:

“Kendisine hidayet bahşedildikten sonra Peygamberle bağını koparan ve mü’minlerin yolundan başka bir yola sapana gelince, onu tercih ettiği yolda bırakacak ve ona cehennemi tattıracağız; o ne kötü bir sondur.”

Ali Rıza Demircan


https://www.alirizademircan.com.tr:443/goruslerimizi-begenmek-nefislerimizi-putlastirmaktir-3-754h.html



Sexual Life According To IslamİSLAMA ƏSASƏN SEKSUAL HƏYATСЕКСУАЛЬНАЯ ЖИЗНЬ СОГЛАСНО КАНОНАМ ИСЛАМАئىسلامدا جىنسىي تۇرمۇشبيان حكم استرقاق الأسيرات و الاستغلال الجنسي لهن في ضوء القرآن والسنة
Ana Sayfa | Biyografi | Eserleri | Cuma Hutbeleri | İnceleme Makale | Güncel Konular | Haberler | İletişim