EN BÜYÜK FELAKET, ALLAH’I UNUTANLAR GİBİ OLMAKTIR

EN BÜYÜK FELAKET, ALLAH’I UNUTANLAR GİBİ OLMAKTIR
Gökler ve yer, gece ile gündüz, esen rüzgarlar, yağmur yüklü bulutlar, yeşeren yeryüzü, birbirinden farklı renkler ve diller, dikili dağlar... İçimiz ve dışımızdaki bütün varlıklar Allah'ın varlığına, engin aklına ve hikmetine, sınırsız kudretine ve rahmetine belgedir. Pek tabidir ki her varlık bir belge olarak bize Yaratıcımız Rabbimizi hatırlatmakta, O'na yöneltmektedir.

Ne var ki varlıklar içinde hür irade verilerek ilâhî denemeye uğratılan insan, göklerde ve yerde nice varlıkları izlerken, yüreğini Rabbine kapayabilmekte, O’nu anmaktan yüz çevirebilmektedir.

Bu sebepledir ki; insana, yaratılış maddesine bakması, aldığı gıdalara ve gıdalar için yağmurların nasıl sağanaklaştırıldığına, toprağın nasıl çatladığına, tohumların nasıl hamile bırakıldığına, sergilenen bağlara, çıkarılan bitkilere nazar etmesi emrolunmaktadır (Târık 5; Abese 23–32).

Sütunsuz semayı, yayılan arzı, yerleştirilen dağları, hayvanların yaratılış özelliklerini... Kafa ve gönül gözleriyle incelemesi öğütlenmektedir (Kâf 6–8; Câsiye 17–20).

Çünkü insan, egemenliğini tanımakla ve yasalarına göre yaşamakla emrolonduğu Rabbini, aklî yöntemlerle bilmeye, gönülle sevmeye ve O’nu çok çok anmaya muhtaçdır. Bu ihtiyacın giderilmesi içindir ki Kur’ân’ımızda şöyle buyrulmaktadır:

“Ey Mü’minler! Allah’ı çok anın.” (Ahzâb 41)

Kulluk bilinci içinde yaşayabilmemiz için bizimle beraber ve bize şah damarımızdan daha yakın olduğu kudreti ve rahmetiyle bizi kuşattığı ve içinde bulunduğumuz maddî ve manevî hali bildiği inancıyla O’nu sürekli anacağız (Hadîd 4; Kâf 16; Gâfir 7; Nûr 64).

Allah’ı Unutmak En Büyük Felakettir

Allah’ı yüce vasıfları, Kur’ânî emirleri ve yasakları, armağanları ve cezaları ile sevgi, saygı ve de korku içinde anmak, bir diğer anlatımla O’nu hiç mi hiç unutmamakla yükümlüyüz.

İnsan hayatında uğranılabilecek en büyük felaket; O’nu unutmak, unutanlar gibi olmaktır. Bu nedenledir ki Kur’ân’ımız, Rabbimizi unutmamamız üzerinde yoğunlaşmıştır.

Haşr Sûresi’nin 18. ve 19. âyetlerinde şöyle buyrulur:

“Ey iman edenler! Allah’a kulluk şuuru içinde yaşayın. Herkes yargılanacağı Kıyâmet Günü için yaptığı işlere iyice baksın. Aman, Allah’ın buyruklarına aykırılıktan sakının. Şüphesiz Allah yaptıklarınızdan haberdardır.

Allah’ı unutup da, Allah’ın kendilerine öz benliklerini unutturduğu kişiler gibi olmayın. Onlar Rabbine baş kaldırmış kişilerdir.”

Allah’ı unutanlar gibi olmamak... Her bir varlıkta O’nun yaratıcı kudretini, nazım düzenini ve engin rahmetini göremeyenler, emirleri ve yasaklarını önemsemeyenler, ürpermeksizin günahlara dalanlar ve O’nun huzurunda yargılanacakları hakikatine duyarsız kalanlar gibi olmamak konumundayız. Zira Rabbimizi unutmak, bilerek ve irademizi kullanarak kulluğu terketmektir ki, bu olumsuz vasıf, O’na ve uygulanması gerekli yasalar koyduğuna inanmayan kâfirlerin sıfatıdır. Yarattığı varlıkları, ilkeleri, rejimleri, parlamentoları... O’na ortak koşanların kârıdır. Kalplerine iman akmamış çift yüreklilerin nişanıdır. İlâhî öğütlerden nasip alamayanların işidir (A’râf 51; Tevbe 67; En’âm 44).

* * *

Her suç kendi cinsinden bir amelle cezalandırıldığından, yaşantımızda Allah’ımızı unutmanın cezası, O’nun bize kendi özbenliklerimizi unutturmasıdır.

Yukarıda anlamı verilen Haşr Sûresi’nin 19. âyeti bu gerçeği duyurmaktadır.

Rabbini unuttuğu için öz canı kendisine unutturulan insan, niçin yaratıldığını tefekkür edemez. Ebedî akıbetini düşünemez. Öğüt alamaz, ilâhî azabtan koruyacak ameller yapamaz, çıkar gütmeksizin can taşıyanların yararı ve insanların salahı için güzel ameller üretemez. O artık iç dünyasında yapayalnızdır. Kalbi zikrin aydınlığından yoksundur. Rabbinin armağanlarını ümit etmediği için, gerçek amaçtan mahrumdur. Kur’ân deyimiyle dar bir hayata mahkûmdur.

Rabbini unuttuğu için diğer varlıklara da yabancıdır. Güneşi, ayı, dağları, denizleri, bitkileri, hayvanları hizmetine sunulmuş Allah’ı zikreden dost varlıklar olarak göremez. Bu nedenledir ki, onun ölümü çevresindeki varlıklar için bir kurtuluştur.

Peygamberimiz bu hazin gerçeği şöyle açıklar:

“Allah’ı unutan facir kul ölür. Ölümüyle ondan insanlar, hayvanlar, ormanlar ve şehirler kurtulur.” (Buhârî, Kitâbü’l-İsti’zân, 42)

Allah’ı Unutanlar Azab İçinde Unutulacaklardır

İnançları ve değer yargılarını belirlerken, siyaset yaparken, ekonomik faaliyetlerde bulunurken, yönetir ve yönetilirken, sever ve nefret duyarken, Allah’ı ve buyruklarını unutanlar, yalnızca yaşayacakları bunalımlarla kalmayacak, uğrayacakları azab içinde unutulacaklardır.

Azab içinde unutulmak... Bu korkunç akibet için semalar ağlasa, arz göz yaşı akıtsa yeridir. Zira Hak dinin yasalarını basite indirgeyenler ve yalnızca sathi olarak algılayabildikleri dünya hayatının geçici cazibesine aldananlar Allah’ı unutmanın cezasını unutularak çekeceklerdir.

Unutanlar unutulacak ve onlara şöyle denilecektir:

“Bu sorgulama gününüze kavuşacağınızı unuttuğunuz gibi, biz de sizi unutacağız. Varacağınız yer ateştir. Sizin için kurtarıcı yardımcılar da olamayacak.” (Tâhâ 126; Câsiye 34)

Hiçbir şeyi unutmayan Rabbimiz, iradeleriyle kendisini unutanları, azim iradesiyle unutacak, bir diğer ifadeyle azaplara terkedecektir (Meryem 64; Secde 14).

Mevlâmızın Dostu Olarak Yaşamalıyız

Kur’ân’ın açıklamasına göre Allah’ı unutmamak, dünyadan nasibimizi unutmayı gerektirmez (Kasas 77). Dünyamızı Mevlâ’mızın dostluğu ile yaşamaya çalışalım. Allah’ı unuttuğu için nefisleri kendilerine unutturulan değil, görüldüklerinde Allah’ın hatırlandığı insanlara yâr olalım.

Yüce Rabbimize öğrettiği duâ ile “Ey Rabbimiz! Eğer unutur ya da hata edersek bizi yerip yargılama.” diyerek yakarır, sizleri Allah’ın Peygamberinin halifesi ve ilk İslâm Devleti Başkanı olan Hz. Ebu Bekir’in öğütleri ile başbaşa bırakırım.
“Ey insanlar! Siz sonu belirli, sınırlı bir hayatı yaşadığınızı bilmiyor musunuz? Allah’ın tasarrufunda bulunan ecelini aşarak, yaşamını sürdürebilecek varsa, durmasın yapsın. Allah’ın dilemesi dışında elbette buna güç yetiremeyeceksiniz. Bazı topluluklar, başkalarını, dünyalarını mutlu etmek için kendi hayatlarına yazık ettiler. Kur’ân’da “Allah’ı unuttukları için Allah’ın da kendilerine öz canlarını unutturduğu kişiler gibi olmayınız” buyurularak, onlar gibi olmamamız öğütlendi... Allah yolunda yaşamaya çalışırken, yericilerin kınamalarından çekinip korkanlar da hayır yoktur.” (Bakara 286; M. İ. Kesîr)

Ali Rıza Demircan

https://www.alirizademircan.com.tr:443/en-buyuk-felaket-allahi-unutanlar-gibi-olmaktir-3-757h.html



Sexual Life According To IslamİSLAMA ƏSASƏN SEKSUAL HƏYATСЕКСУАЛЬНАЯ ЖИЗНЬ СОГЛАСНО КАНОНАМ ИСЛАМАئىسلامدا جىنسىي تۇرمۇشبيان حكم استرقاق الأسيرات و الاستغلال الجنسي لهن في ضوء القرآن والسنة
Ana Sayfa | Biyografi | Eserleri | Cuma Hutbeleri | İnceleme Makale | Güncel Konular | Haberler | İletişim